Buffalo Girls (2012)

ในท่ามกลางความยากลำบากของชีวิต เด็กสาวกลุ่มหนึ่งพยายามรักษา “ความเป็นตัวเอง” ผ่านความกดดันที่มาไม่หยุด ความสัมพันธ์ การตัดสินใจ และความหวังเล็กๆ ค่อยๆ ถูกทดสอบจนกลายเป็นการเดินทางที่ทั้งเจ็บ ทั้งจริงจัง และต้องอาศัยความเข้าใจมากกว่าการตัดสิน เรื่องราวเริ่มจากสถานการณ์ที่ทำให้ตัวละครต้องรับมือกับปัญหาหนักพอๆ กับความรู้สึกส่วนตัว ทุกคนไม่ได้มีคำตอบสำเร็จรูป ไม่มีใครเดินออกจากความเจ็บได้โดยไม่ทิ้งรอยไว้ ระหว่างทางพวกเธอต้องเผชิญทั้งคำพูดที่ทำร้าย ความสัมพันธ์ที่สั่นคลอน และแรงกดดันจากโลกภายนอกที่ไม่รอใคร เมื่อความทรงจำเก่าและสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นชนกัน หัวใจของแต่ละคนจึงเริ่มเปิดเผยสิ่งที่ซ่อนอยู่ ไม่ว่าจะเป็นความกลัว ความต้องการการยอมรับ หรือความหวังที่พยายามไม่ให้ใครเห็น จุดเด่นอยู่ที่มุมอารมณ์มากกว่าการเอาดราม่าลงให้สุด เป็นความสัมพันธ์แบบค่อยเป็นค่อยไปที่ทำให้เราเชื่อในความเปราะบางของตัวละคร ภาษาของเรื่องให้พื้นที่กับความเงียบและรายละเอียดเล็กๆ ทำให้ความรู้สึกค่อยๆ หนักขึ้นเอง อีกทั้งยังเล่า “การเติบโต” แบบไม่โรแมนติกเกินจริง เหมือนคนเราหัดยืนด้วยตัวเองช้าๆ Buffalo Girls (2012) ไม่ได้พาเราวิ่งหนีความจริง แต่ชวนมองความจริงด้วยสายตาคนที่ยังเจ็บอยู่ จุดแข็งคือการสร้างอารมณ์ให้ค่อยๆ กัดกินจนเราอินตามได้ โดยไม่ต้องพึ่งพีคแบบฉับพลัน อย่างไรก็ตาม คนที่ชอบเรื่องจังหวะเร็วอาจรู้สึกว่าความหนักของอารมณ์มาแบบค่อยเป็นค่อยไป แต่ถ้าคุณชอบหนังที่เน้นความรู้สึกและความสัมพันธ์ เรื่องนี้จะให้รสที่อยู่ในใจหลังจบ